چه طوری بمیریم خوبه؟!
معمولا گفته میشه که نوع زندگی آدم هاست که نوع مردن آنها رو تعیین میکنه؛ عکس این قضیه هم البته صادقه و نوع مردن افراد هم نشون دهنده ی نوع زندگیشون هست! و البته یکی از زیر مجموعه های " نوعِ مردن" ، نوع برگزاری تشیع جنازه و یادبود اونهاست.
گاهی شخصی از دنیا میره و مراجع، علما، طلاب، هیئتی ها، حزب اللهی ها و ... تو مراسم کفن و دفنش شرکت می کنند و مجلس ختمش هم تو مسجد و حسینیه و همراه با ذکر و موعظه و روضه ی ابی عبدالله علیه السلام برگزار میشه و...
گاهی هم شخصی از دنیا میره و بی حجاب ها و بی نماز ها و بیخیال ها تو مراسمش شرکت می کنند و عوض ذکر مصیبت و قرآن، " عجب رسمیه، رسم زمونه..." خونده میشه و عوض مسجد و حسینیه، تو سالن تیاتر و تالار مراسم میگیرند و سوت و کف و ... .
حالا شما دوست دارید
چه طور زندگی کنید؟!
و چه طور بمیرید؟!
نویسنده این وبلاگ جوانی است که از ته دل"علامه مصباح یزدی" را که به قول شهید بهشتی"مصباح دوستان" است، دوست دارد!