"همسران" باید "هم سِر" باشند!

سه شنبه 26 بهمن؛ بعد از ظهر راه افتادیم سمت قم؛ یک ساعتی مانده به مغرب رسیدیم. قرارمان نماز مغرب و عشا، مؤسسه امام خمینی. بر خلاف انتظار آقای مصباح برای اقامه نماز تشریف نیاوردند.  کس دیگری خواند. حالم حسابی گرفته شد. دل توی دلم نبود. بعد از اتمام نماز فورا رفتیم به آمفی تئاتر برای برگزاری مراسم. خانم ها هم کمی دیرتر آمدند. ما ردیف اول و خانواده ها پشت سر. چند دقیقه ای که گذشت آقای مصباح تشریف آوردند. همه به احترام برخاستیم و چه قدر زیبا بود چهره ی آرام و نورانی حضرت استاد.

ابتدا دعای سلامتی امام زمان علیه السلام را خواندند. بعد هم به رسم معهود اکثر علما آیه و حدیثی قرائت کردند و شروع کردند به صحبت. از نعمت خانواده گفتند و اینکه در جوامعی مثل جامعه اسلامی ما مغفول مانده این نعمت. و کنایتی زدند به جوامع غربی که عاطفه حتی بین زن و شوهر از بین رفته. واینکه مهر بین همسران جزء آیات الهی است و اینکه اساس محبت است و ... و آخر هم همه را و ما را دعا کردند و ... .

بعد یکی یکی عروس و داماد ها و خانواده هایشان را صدا می زدند برای خواند عقد. ما دومین زوج بودیم. دل توی دلمان نبود. حضرت استاد وکیل خانم ها و عالمی سید وکیل آقا پسرها! و بعد دو کلمه ساده خواندند و دو نفر شدند " هم سر"! . هدیه هم بهمان دادند. چند جلد کتاب .وقت تحویل به فراست افتادم که دستشان را ببوسم، نگذاشتند و سه بار صورتم را بوسیدند و من هم فرصت را غنیمت شمردم و گفتم از علاقه زایدالوصفم به ایشان و اینکه از نوجوانی آثارشان را می خواندم و در سال اول دانشگاه به طرح ولایت که ابتکار ایشان بود رفته ام و ... و خلاصه اینکه حضرت استاد حق پدری به گردن ما دارند و جواب ایشان هم کوتاه بود که : خوب وظیفه ی ما نوکری است! و بعد دعایمان کردند که از فرط شوق درست به یادم نمانده که چه گفتند و ... .

از سِن که پایین آمدیم تبریک ها و ماچ و بوسه ها شروع شد! آمدیم از مؤسسه بیرون با حالی متفاوت از آنچه داخل شده بودیم. از همین ابتدا آرامشی که خدا وعده اش را داده بود بر دلمان نازل شد. اول جایی هم که رفتیم پا بوسی عمه جان سادات، حضرت معصومه علیها سلام بود و ... .

اینگونه بود که ...

از جاده ی سه شنبه شب قم شروع شد!

*****

۱- زودتر می خواستم بنویسم این متن را؛ اما خورد به شلوغ بازی این خس و خاشاک سبز و نشد!

   ۲- حالا سخت تر و شدید تر به دعای خیر دوستان نیازمندیم، پس لطفا دریغ نفرمایید!